Author Archive

PostHeaderIcon Εργαστήρι Αγγλικών

Το εργαστήρι αγγλικών με τους μικρούς μας καλλιτέχνες του νηπιαγωγείου εξερευνήσαμε τον κόσμο των αγγλικών παραμυθιών τόσο στην αφήγηση όσο και στην παρακολούθηση παραμυθιών στο διαδραστικο πίνακα. Στην συνεχεία, οι μικροί μας καλλιτέχνες θέλησαν να δημιουργήσουν τα δικά τους παραμύθια με την έμπνευση των παραμυθιών που αφηγήθηκαν στην τάξη. Παρακάτω, έχετε την δυνατότητα να δείτε κι εσείς τις δημιουργίες των παιδιών μας στο εργαστήρι των αγγλικών.

PostHeaderIcon Επιμορφωτική Ημερίδα

invitation_2016

ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΛΩΔΕΤΕ ΣΗΜΜΕΤΟΧΗ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΙΕΣΤΕ ΕΔΩ


Κατά τη διάρκεια της ημερίδας, στην οποία είναι προσκεκλημένοι διακεκριμένοι επιστήμονες-εκπαιδευτικοί, ιατροί και καθηγητές πανεπιστημίων, καθώς και όλοι οι εμπλεκόμενοι πολιτειακοί φορείς, θα αναπτυχθούν ιδέες, προβληματισμοί και θα παρουσιαστούν το πλαίσιο και οι προϋποθέσεις εφαρμογής προγραμμάτων προσχολικής αγωγής και καινοτόμων πρακτικών, με βασικό χαρακτηριστικό τον σεβασμό των αναπτυξιακών αναγκών και την προαγωγή της αναπτυξιακής δυναμικής των παιδιών!
Καθώς η προσχολική ηλικία είναι μία καίρια και σημαντικότατη φάση της ζωής κάθε ανθρώπου, χαρακτηρίζεται από ραγδαίες εξελίξεις και αλλαγές που βάζουν την σφραγίδα τους σε ολόκληρη την μετέπειτα πορεία του. Η πλαισίωση αυτής της φάσης με κατάλληλα παιδαγωγικά προγράμματα μπορεί να προσφέρει στο παιδί τις καλύτερες ευκαιρίες για αυτοπραγμάτωση και ολοκλήρωση της προσωπικότητάς του.

Στοχεύοντας, συστηματικά και διαχρονικά, στην ολότητα του αναπτυσσόμενου ανθρώπου, η προσχολική αγωγή μπορεί να συμβάλλει καίρια και λυτρωτικά προσφέροντας ουσιαστικές εφικτές λύσεις στον γενικότερο προβληματισμό περί εκπαίδευσης και αγωγής, αλλάζοντας παιδαγωγικό παράδειγμα, αντιστρέφοντας την εικόνα, φωτίζοντας και απελευθερώνοντας ολόκληρο το σώμα της (Α’/θμιας, Β’/θμιας και Γ’ βάθμιας) εκπαίδευσης!


PostHeaderIcon «Στου ονείρου μου την άκρη… φιλία έχω & αγάπη»

Το Σάββατο 9/4/2016 μαζί με αγαπημένους φίλους στο IANOS CAFÉ ταξιδέψαμε όσο μακριά μπορούν να μας πάνε τα όνειρα μας, μέσα από τη δραματοποιημένη παρουσίαση του νέου Μουσικού Παραμυθιού μου με τίτλο «Στου ονείρου μου την άκρη… φιλία έχω & αγάπη» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις βιβλιοΔΙΑΠΛΟΥΣ. Σε μουσική : Αντωνέλλας Πουλούλη & εικονογράφηση: Νίκης Λεωνίδου
Το παραμύθι μου ζωντάνεψαν μαζί μου διαδραστικά οι μικροί μαθητές του Κέντρου Προσχολικής Αγωγής «ΧΙΟΝΑΤΗ» των ”Εκπαιδευτηρίων Καντά” .
Στην εκδήλωση μου προλόγισαν με θέρμη τη δουλειά μου η κυρία Ευαγγελία Κανταρτζή Πρόεδρος του ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΕΚΕΔΙΣΥ (Εθνικού Κέντρου Έρευνας & Διάσωσης Σχολικού Υλικού & Μουσείου Σχολικής Ζωής & Εκπαίδευσης του ΥΠΕΠΘ) ο αξιότιμος κύριος Άρης Καντάς Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Ιδιωτικών Παιδικών Σταθμών & η πολυαγαπημένη μου κυρία Κατερίνα Μουρίκη συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Η συγκίνηση μου χτύπησε κόκκινο!!!Τι μεγάλη τιμή για μένα η αποδοχή & η επιβεβαίωση από τόσο αξιόλογους φίλους, ευχαριστώ θερμά τα Εκπαιδευτήρια Καντά & τις άξιες συναδέλφους μου που εργάζονται τόσο υπεύθυνα με τους μικρούς τους μαθητές. Όλα ήταν υπέροχα & το δώρο που έλαβα στο τέλος ήταν εξίσου απίθανο!!! Μία ζωγραφιά μου πορτρέτο από τους μικρούς μαθητές της ΧΙΟΝΑΤΗΣ, που θα κοσμεί από βδομάδα το γραφείο μου για να μου θυμίζει τη ξεχωριστή αυτή μέρα!!!

Ομολογώ πως τα παιδιά με έκαναν πολύ όμορφη.

20160411ianos

PostHeaderIcon Λητώ Τσακίρη Παπαθανασίου

Πόσο μακριά μπορούν να μας ταξιδέψουν τα όνειρα μας; Ελάτε να το βρούμε μαζί μέσα από τη δραματοποιημένη παρουσίαση του νέου Μουσικού Παραμυθιού της παιδαγωγού & συγγραφέως Λητούς Τσακίρη Παπαθανασίου με τίτλο Στου ονείρου μου την άκρη… φιλία έχω & αγάπη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις βιβλιοΔΙΑΠΛΟΥΣ. Μουσική, Αντωνέλλα Πουλούλη και εικονογράφηση Νίκη Λεωνίδου. Η συγγραφέας θα ζωντανέψει διαδραστικά την ιστορία της, συντροφιά με τους μικρούς μαθητές του Κέντρου Προσχολικής Αγωγής «ΧΙΟΝΑΤΗ» των ”Εκπαιδευτηρίων Καντά” .

Στην εκδήλωση θα προλογίσουν οι:

Ευαγγελία Κανταρτζή Πρόεδρος του ΕΚΕΔΙΣΥ (Εθνικού Κέντρου Έρευνας & Διάσωσης Σχολικού Υλικού & Μουσείου Σχολικής Ζωής & Εκπαίδευσης του ΥΠΕΠΘ)

Άρης Καντάς Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Ιδιωτικών Παιδικών Σταθμών

Κατερίνα Μουρίκη συγγραφέας παιδικών βιβλίων

Είσοδος ελεύθερη

Για παιδιά από 2 έως 102 ετών

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο IANOS CAFÉ

Διαβάστε περισσότερα »

PostHeaderIcon Μικρή ιστορική αναδρομή

Η μικρή ιστορία της «ΧΙΟΝΑΤΗΣ» μας:

Γεννήθηκε στο Βόλο λίγο περισσότερο από 35 περίπου χρόνια πριν από σήμερα (χωρίς τους επτά νάνους). Μεγαλώνοντας μετακόμισε στην Αγία Παρασκευή (στην Αθήνα) και από τις αρχές της δεκαετίας του 90 κατοικεί πλέον στο Χαλάνδρι, στην οδό Αποστολοπούλου 47. Έως και το 1992 ανήκε στην οικογένεια Κωνσταντινίδη που ήταν και οι ιδρυτές του Βερφονηπιακού Σταθμού. Κατά τη διάρκεια του έτους 1993 έρχεται την οικογένεια των Εκπαιδευτηρίων Καντά στην οποία παραμένει έως σήμερα. Βεβαίως εξακολουθεί να μη συνοδεύεται από τους επτά νάνους, αλλά διατηρεί πάντοτε τη δροσιά και φρεσκάδα της σύμφωνα με το παραμύθι!!!

PostHeaderIcon Στολιστείτε με συναίσθημα!

bazaar_knts_2015

PostHeaderIcon Το γάλα στο… τραπέζι του διαλόγου

Πολλές γενιές μεγάλωσαν και μεγαλώνουν με τη φράση «να πίνεις όλο το γάλα σου για να μεγαλώσεις» και, όπως φαίνεται εμπειρικά, αυτή η άποψη δεν ανατρέπεται εύκολα. Είναι όμως το γάλα πραγματικά απαραίτητο και αναντικατάστατο στη διατροφή των παιδιών;

Τα τελευταία χρόνια, πολλοί επιστήμονες λένε ότι το γάλα περιέχει μεν σημαντικότατα θρεπτικά συστατικά, τα οποία, όμως, βρίσκονται και σε άλλες τροφές.

Μετά τους πρώτους μήνες της ζωής του, στους οποίους το γάλα είναι όντως αναντικατάστατο, το παιδί μπορεί να βρει και αλλού τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, αποφεύγοντας παράλληλα κάποιες επιπλοκές που μπορεί να προκαλέσει η μεγάλη κατανάλωση γάλακτος.
Διαβάστε περισσότερα »

PostHeaderIcon Πρόσκληση

PROSKLISI_XION

Διαβάστε περισσότερα »

PostHeaderIcon Πολιτιστική – Περιβαλλοντική Δράση

pasipspoped

PostHeaderIcon «Ολοι οι γονείς είναι δειλοί»

Το εκπαιδευτικό ριάλιτι «World’s Worst Mom» («Η χειρότερη μαμά του κόσμου») προβάλλεται από τα μέσα Ιανουαρίου στο Discovery Life Channel. Το εμπνεύστηκε η Λενόρ Σκενάζι, η δημοσιογράφος από τη Νέα Υόρκη που κέρδισε επάξια τον προαναφερθέντα τίτλο το 2008, όταν τόλμησε να ομολογήσει ότι άφησε τον εννιάχρoνο γιο της να μπει μόνος του στο μετρό. Μαινόμενοι γεννήτορες έπεσαν πάνω της να τη «λιντσάρουν» και κάπως έτσι πυροδοτήθηκε το ντιμπέιτ για την ανελευθερία των σύγχρονων παιδιών. Σιγά σιγά η καμπάνια «εγρήγορσης» της Σκενάζι άρχισε να κερδίζει έδαφος. Στο «World’s Worst Mom» η ίδια παρεμβαίνει για να συνετίσει γονείς που «πνίγουν» τα παιδιά τους μέσα σε τόνους χαρτί αεροπλάστ, αυτό με τις φυσαλίδες αέρα που χρησιμοποιείται για το περιτύλιγμα των εύθραυστων δώρων.

Αυτοί οι γονείς είναι πλέον ο κανόνας. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι τα σημερινά υπερπροστατευμένα και «μικροδιαχειριζόμενα» παιδιά της Δύσης μεγαλώνουν χωρίς τα στοιχειώδη διδάγματα επιβίωσης. Μπορεί να έχουν πλείστες (ακαδημαϊκές και άλλες) δεξιότητες, αλλά δεν είναι «street smart» (περπατημένα, της πιάτσας). Ητοι ένα εννιάχρονο αγόρι σήμερα μπορεί να παίζει στα δάχτυλα το MP4 ή το iPad, αλλά οι γονείς του τρέμουν να το αφήσουν έστω και για μισή ώρα μόνο στο σπίτι ή να το στείλουν στο γειτονικό μάρκετ με την προσφιλή λίστα: «Τυρί, ρύζι, καφέ, γάλα, Καμπά». Η δε απουσία ελεύθερου (όχι κατευθυνόμενου) παιχνιδιού συνδέεται άρρηκτα με την κατάθλιψη και τις αγχώδεις διαταραχές στην παιδική ηλικία (η συχνότητα των οποίων είναι, στις ΗΠΑ τουλάχιστον, πενταπλάσια έως οκταπλάσια σε σχέση με το 1950) και βέβαια με την πανδημία παιδικής παχυσαρκίας και διαβήτη τύπου 2. Τα παιδιά είναι πλέον καταδικασμένα να ζουν κάτω από μια οργουελική, γονική επίβλεψη (σημειωτέον ότι από τη δεκαετία του ’70 έως σήμερα η μέση απόσταση που μπορεί να διανύσει ένα παιδί μόνο του στη Βρετανία μειώθηκε σχεδόν κατά 90%).

Το ντιμπέιτ γύρω από τις παρενέργειες του «helicopter parenting» (όπως έχει βαφτιστεί η υπερπροστατευτική σχολή γονεϊκότητας) τροφοδοτείται διαρκώς. Προ ημερών ο καναδός συγγραφέας Μάικλ Κρίστι έγραψε στους «New York Times» ένα άρθρο με τίτλο «Ολοι οι γονείς είναι δειλοί» (μήνυμα που διαπνέει και το πρόσφατο, αυτοβιογραφικό μυθιστόρημά του «If I Fall, If I Die»). Το άρθρο είναι κατά το ήμισυ μια κατάδυση στα δικά του παιδικά χρόνια, όταν ο ίδιος πέφτει θύμα μιας υπερπροστατευτικής (και αγοραφοβικής) μητέρας, η οποία παλεύει να καταπνίξει τo πάθος του για το σκέιτμπορντ. Ως πιτσιρικάς αντιστέκεται σθεναρά. Η μητέρα του συνεχίζει να παθαίνει κρίσεις πανικού κάθε φορά που τον βλέπει να ανεβαίνει πάνω στη σανίδα, ο ίδιος συνεχίζει να βιώνει τη μεταφυσική έξαψη του έφηβου σκέιτερ σπάζοντας σχεδόν νομοτελειακά κνήμες, περόνες, σπονδύλους και δόντια. Στα 17 του αποφασίζει να σπάσει και το γλιτσερό, μητρικό κουκούλι που τον κρατάει παγιδευμένο. Θα ζήσει για χρόνια μακριά (γυρνάει στο σπίτι του στα 32 του, όταν η μητέρα του πεθαίνει πλέον από καρκίνο).

Στο δεύτερο ήμισυ του άρθρου του ο Κρίστι σκύβει με συγκατάβαση πάνω από το αμάρτημα της μητρός του ανακαλύπτοντας τη δική του άτολμη γονεϊκότητα. Σαν κάτι να αλλάζει, μόλις γεννιέται ο γιος του: «Βγαίνοντας με το παιδικό καρότσι στο κυκλοφοριακό χάος του μεσημεριού, ένιωσα για πρώτη φορά συντονισμένος με την επικινδυνότητα του κόσμου τούτου, με την ευαλωτότητα του ανθρώπου απέναντί της. Η πόλη έμοιαζε ξαφνικά να δονείται από κινδύνους που για καιρό με άφηναν αδιάφορο: αυτοκίνητα που άλλαζαν απότομα πορεία, εν δυνάμει απαγωγείς, τοξικά αέρια και πεταμένες βελόνες». Η κατάσταση θα επιδεινωθεί: «Eφτασα στο σημείο να κλωτσήσω έναν σκύλο στο πάρκο γιατί μου φαινόταν ότι πήγαινε να δαγκώσει τον μικρό». «Ποτέ δεν πίστευα ότι γονεϊκότητα σημαίνει να μαθαίνεις να ζεις με αυτόν τον αδυσώπητο, οξύ φόβο» καταλήγει. Παρά ταύτα, η υπερπροστασία παραμένει (όπως γράφει η Ανθή Δοξιάδη στο «Ρίζες και φτερά», εκδ. Ποταμός) ένα είδος κακοποίησης. Το ταξίδι πάνω στη σανίδα εγγυάται κινδύνους αλλά και γνώση ζωής.

* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 01 Μαρτίου 2015

PostHeaderIcon Δεν θα κρυφτείς απ’ τα παιδιά

Γιατί το ψέμα ή τα μισόλογα είναι πιο δυσεπούλωτα από την αλήθεια

Tην περασµένη εβδοµάδα πέθανε από καρκίνο η αγαπημένη δασκάλα της εννιάχρονης κόρης μου. Την είχε πέρυσι, στη Γ΄Δημοτικού, αλλά ο δεσμός μεταξύ τους ήταν δυνατός και η απώλεια βαριά. Τα παιδιά στην τάξη της δεν γνώριζαν και έτσι απαιτήθηκε μέσα σε λίγες μόνο ημέρες ένα ογκώδες (από πλευράς γονέων και εκπαιδευτικών) δίκτυο λεπτών χειρισμών ώστε πρώτα να πληροφορηθούν την ασθένειά της και (μόλις τρεις ημέρες αργότερα) τον θάνατό της. Δεν έλειψαν βέβαια οι προσφιλείς διενέξεις. Τι πρέπει να πούμε στα παιδιά; Πόσα να τους πούμε για τον καρκίνο; (σημειωτέον ότι ορισμένοι γονείς δεν τολμούσαν να αρθρώσουν τη λέξη). Να τα πάμε στην κηδεία;

Διαβάστε περισσότερα »

PostHeaderIcon Ecomobility 2015 – Πρόσκληση

ecoinv1501

PostHeaderIcon Λειτουργία ΠΣ – Πέμπτη 8/1/2015

Σύμφωνα με απόφαση του Δήμου Χαλανδρίου (βλέπε σχετική δημοσίευση εδώ) ο Παιδικός Σταθμός θα παραμείνει κλειστός αύριο Πέμπτη 8/1/2015 λόγω των έντονων καιρικών φαινομένων.

PostHeaderIcon Unisex εξισώσεις για δυνατούς λύτες

Τα κορίτσια είναι «σκράπες» στα μαθηματικά ή γονείς και εκπαιδευτικοί ασκούν ακόμη εις βάρος τους μια πολιτική διακρίσεων και χαμηλών προσδοκιών;

Δεν χρειάζεται να είσαι η νεοπλατωνική φιλόσοφος (και πεφωτισμένη μαθηματικός) Υπατία για να αντιληφθείς ότι η σχέση του γυναικείου φύλου με τους αριθμούς παραμένει εύθραυστη. Προσωπικώς, βλέπω ξανά και ξανά στον ύπνο μου τον ίδιο βορβορώδη παιδικό εφιάλτη (προσπαθώ να λύσω στον πίνακα μια άσκηση Γεωμετρίας), ενώ μόλις πέρυσι η δασκάλα της κόρης μου στη Γ΄ Δημοτικού έδωσε αληθινή μάχη προκειμένου να της διαλύσει (ελπίζω διά παντός) τη γρανιτένια πεποίθηση: «Δεν είμαι καλή στα μαθηματικά». Διότι μπορεί σήμερα να μην υπάρχει ξεχωριστή εκπαίδευση για τα δύο φύλα (όπως τα ειδικά βιβλία «Μαθηματικά για κορίτσια» που διδάσκονταν μέχρι τον 19ο αιώνα), μπορεί στο Μαθηματικό της Αθήνας η αναλογία αγοριών – κοριτσιών να είναι σχεδόν 50/50, ωστόσο το θηλυκό πρόβλημα εξακολουθεί να ζητάει τη λύση του.
Διαβάστε περισσότερα »

PostHeaderIcon Αληθινές στιγμές μιας online ζωής

Οι σχέσεις στο Διαδίκτυο δεν είναι εικονικές – Είναι πέρα για πέρα αληθινές και δεν σβήνουν μόλις κλείσεις τον υπολογιστή σου

Προ ημερών μια γνωστή μου, ιδιαίτερα εξοικειωμένη με την κουλτούρα και το savoir vivre των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, είχε μια ανεπάντεχα τραυματική ψηφιακή εμπειρία. Εχοντας εκτελέσει χρέη κουμπάρας στον γάμο δύο φίλων, θέλησε περιχαρής τη μεθεπόμενη ημέρα να ανεβάσει στο Facebook ένα μίνι φωτογραφικό άλμπουμ από το μυστήριο. Λίγες ώρες αργότερα έλαβε ένα τηλεφώνημα από το ενοχλημένο ζευγάρι. Είχαν θεωρήσει άκαιρο το ποστάρισμα των γαμήλιων φωτογραφιών τους, δεν ήθελαν οι προσωπικές στιγμές τους να γίνουν βορά του Διαδικτύου. Η γνωστή μου αδυνατούσε να καταλάβει προς τι αυτός ο αλληλοσπαραγμός. «Εγώ απλώς ήθελα να μοιραστώ τη χαρά μου μέσω Facebook!» έλεγε. Πρωτίστως αδυνατούσε να καταλάβει ότι ο «έξω κόσμος» δεν συνάδει πάντα με το πηγαίο ψηφιακό της αίσθημα.

Διαβάστε περισσότερα »

Αναζήτηση

Ο Βρεφονηπιακός σταθμός «ΧΙΟΝΑΤΗ» που βρίσκεται στην περιοχή του Κάτω Χαλανδρίου (Οδό Αποστολοπούλου 47) ανήκει στην οικογένεια των Εκπαιδευτηρίων Καντά και δεν έχει καμιά σχέση σε οποιοδήποτε επίπεδο (εταιρικό, οικονομικό ή άλλο) του αντίστοιχου με ίδια επωνυμία ΠΣ ο οποίος εδρεύει στη περιοχή της Λούτσας.