Τον μήνα Νοέμβρη συνεχίσαμε να ασχολούμαστε με τις αισθήσεις και συγκεκριμένα

με την αίσθηση της αφής, της γεύσης και της όσφρησης.

Πιάσε με το χέρι σου και δημιούργησε:
Πολλά χρωματιστά χάρτινα χέρια, με διαφορετικά υλικά κολλημένα
πάνω τους, δόθηκαν στα παιδιά. Φτερό, αλουμινόχαρτο,
γλωσσοπίεστρα, φύλλο από δέντρο, βαμβάκι και σκοινί ήταν τα υλικά
που κλήθηκαν να πιάσουν τα παιδιά.

Αφού είδαμε τις αντιδράσεις τους στην επεξεργασία των
διαφόρων υλικών, ήρθε η ώρα να κατασκευάσουν τον δικό τους πίνακα αφής.

Διάδρομος αφής
Ένα μεγάλο χαρτί του μέτρου εμφανίστηκε στην τάξη και ζητήθηκε
από τα παιδιά να βγάλουν τα παπούτσια τους και να περπατήσουν
πάνω σε αυτό. Οι διαφορετικές υφές γίνονται αισθητές όχι μόνον από τα χέρια, αλλά και από τις πατούσες.

Για τα παιδιά ήταν κάτι πρωτόγνωρο που τα ενθουσίασε και τους έδωσε την ευκαιρία
να παρατηρήσουν κάθε υλικό πολύ προσεκτικά.

Πατουσοβροχή!!!

Με αφορμή μια βροχερή μέρα τραγουδήσαμε το τραγούδι της βροχής και έπειτα δόθηκε στα
παιδιά ένας πίνακας ζωγραφικής (Golconda της Rene Magritte).

Μόλις τα παιδιά αντίκρισαν τον πίνακα, είπαν αμέσως «ΒΡΟΧΗΗ» και έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε και εμείς μια διαφορετική βροχή, την Πατουσοβροχή. Οι πατούσες των παιδιών βάφτηκαν με τέμπερα και δημιούργησαν αποτυπώματα.Στη συνέχεια κολλήθηκαν από τα παιδιά σε ένα μεγάλο χαρτόνι δημιουργώντας την Πατουσοβροχή.

Γλυκό μου πορτοκάλι… Ξινό μου λεμόνι…
Ένα πορτοκάλι ήρθε στο τραπέζι μας και όλα τα παιδιά αμέσως αναγνώρισαν το φρούτο αυτό. Εκείνα το μύρισαν και το δοκίμασαν. Στη συνέχεια ένα άλλο πορτοκάλι κόπηκε στη μέση και με την βοήθεια του αποχυμωτή τα παιδιά έφτιαξαν χυμό πορτοκαλιού.

Επόμενη δοκιμή ήταν το λεμόνι που το χρώμα του και το άρωμά του άρεσε στα παιδιά, όμως η γεύση του ήταν λίγο περίεργη. Κάποια παιδιά το δοκίμασαν και δεν τους άρεσε ιδιαίτερα, ενώ άλλοι έδειξαν αμέσως την απώθησή τους.

Κάπως έτσι κύλησε ο μήνας αυτός με πολλές πρωτόγνωρες εμπειρίες μέσω διαφόρων δραστηριοτήτων και μουσικοκινητικών παιχνιδιών.