Η καλλιέργεια των δεξιοτήτων του παιδιού, όπως και η απόκτηση εμπειριών που ενθαρρύνουν την έκφραση, την επικοινωνία και την κριτική σκέψη, προωθώντας την ολόπλευρη ανάπτυξή του, είναι ιδιαίτερα σημαντικά στοιχεία. Παιδαγωγικό μέσο- εργαλείο που συνδράμει προς αυτή την κατεύθυνση, είναι και η Τέχνη! Προσεγγίζοντας τα είδη των τεχνών, η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ, τράβηξε το ενδιαφέρον τους. Άλλωστε η επαφή με μία φωτογραφική μηχανή είναι άμεση και εύκολη. Ισχύει όμως το ίδιο και για την πρόσβαση;

Έτσι τα παιδιά, παίρνοντας θέση αυτή τη φορά πίσω από τον φωτογραφικό φακό, επιχείρησαν να δημιουργήσουν και να εκφραστούν μέσα από την Τέχνη της Φωτογραφίας.

Πήραν την ψηφιακή μηχανή στα χέρια και αναζήτησαν την πηγή έμπνευσής τους στο χώρο του σχολείου, ώστε να τραβήξουν μία φωτογραφία. Είχε προηγηθεί συζήτηση για τις ρυθμίσεις του μέσου (φωτογραφική μηχανή) και πιο συγκεκριμένα για τα καλλιτεχνικά εφέ (έγχρωμη-ασπρόμαυρη και ρύθμιση κατά την οποία ο φωτογραφικός φακός αποτυπώνει το επιλεγμένο από τον καλλιτέχνη χρώμα). Αφού εκτυπώθηκαν οι φωτογραφίες, τα παιδιά είχαν τη δυνατότητα να παρατηρήσουν τα εφέ στην πράξη. Αφού έκαναν τα δικά τους σχόλια, ξεκίνησε η προσπάθεια της εμφάνισης των φιλμ. Έκοψαν και κόλλησαν την έγχρωμη και ασπρόμαυρη φωτογραφία σε μία μαύρη επιφάνεια που θύμιζε φιλμ. Στη συνέχεια έγινε από τα παιδιά καλλιτεχνική παρέμβαση, που στη μία από τις δύο ασπρόμαυρες φωτογραφίες, επέλεξαν ένα σημείο της και το χρωμάτισαν.

Με την ολοκλήρωση της δραστηριότητας, ζητήθηκε από την ομάδα να σχολιάσει τη δραστηριότητα, αλλά και να αξιολογήσει κάθε παιδί τον δικό του τρόπο εργασίας. Η διαδικασία αυτή, μέσω της ανάκλησης προηγούμενων ενεργειών στόχευε στον αναστοχασμό από τα ίδια τα παιδιά. Πιο συγκεκριμένα, ανέφεραν τι έκαναν και  τι θα μπορούσαν να είχαν κάνει διαφορετικά.

Μέσω της τεχνικής της χαρακτικής με λαδοπαστέλ, οι Σούπερ Φωτογράφοι μπήκαν στη διαδικασία να εμφανίσουν σε έναν σκοτεινό θάλαμο, τις δικές τους φωτογραφίες. Η εμφάνιση είχε τρία στάδια. Αρχικά, τα παιδιά χρωμάτισαν μία λευκή επιφάνεια με διάφορα χρώματα. Τη σκέπασαν με μαύρο χρώμα και με τη βοήθεια ενός λεπτού αντικειμένου χαρακτικής, σχεδίασαν τη φωτογραφία που επιθυμούσαν.

Με στόχο την επαφή των παιδιών με την ορολογία που συχνά χρησιμοποιεί ένας φωτογράφος, οργανώθηκε μία δραστηριότητα. Αυτή, έδωσε την ευκαιρία στα παιδιά να σκεφτούν τι μπορεί να σημαίνει η λέξη τοπίο… Μήπως σημαίνει πλοίο; Ένα παιχνίδι; ή ένα κρεβάτι που ξαπλώνω;

Κάθε παιδί φαντάστηκε ένα δικό του τοπίο…(όπως το ίδιο το ερμήνευσε) και το ομαδικό μουσικοκινητικό παιχνίδι ξεκίνησε…Η μουσική χαλάρωσης βοήθησε τα παιδιά να ταξιδέψουν σε κάστρα, στον Βόρειο Πόλο, σε βουνά και σε ποτάμια. Αφού όλη η ομάδα ολοκλήρωσε την περιπέτειά της, επέστρεψε στο σημείο εκκίνησης του ταξιδιού.

Μέσα από την όλη διαδικασία τα παιδιά ήρθαν σε στενότερη επαφή με την έννοια της λέξης.

Η απάντηση για το τι σημαίνει η λέξη «τοπίο» δόθηκε … και μέσω της χρήσης νέων τεχνολογιών (υπολογιστής και διαδραστικός πίνακας), καθώς η ομάδα είδε φωτογραφίες από διαφορετικά τοπία.

Ένα τοπίο είναι ίδιο για όλους; Μπορεί ακόμη κι αν είναι ίδιο να προκαλεί τις ίδιες εντυπώσεις και τα ίδια συναισθήματα; Η φωτογραφία του φωτογράφου, P. Luxem «Το τρένο του Χάρι Πότερ» εκτυπώθηκε αλλά όχι ολοκληρωμένη … το τρένο αφαιρέθηκε από τη φωτογραφία και τα παιδιά κλήθηκαν να την ολοκληρώσουν.

Στο τέλος, κάθε τοπίο είχε το δικό του τίτλο!!!