Παρατηρώντας τα παιδιά να αφιερώνουν αρκετό χρόνο κατά τη διάρκεια του ελεύθερου παιχνιδιού στα αυτοκινητάκια, θα ήταν μια δημιουργική και διασκεδαστική θεματική για τον Φεβρουάριο.

    Στην παρεούλα μας, ρωτήθηκαν οι κάτοικοι της Παραμυθοχώρας από την παιδαγωγό, πώς έρχονται στο σχολείο.  «Με το αυτοκίνητο το μπλε» είπε ένα παιδάκι, «με το σχολικό που μέσα έχω και το ελεφαντάκι μου » είπε ένα άλλο …

    Παρατηρήσαμε με πολλή προσοχή τα αυτοκινητάκια της τάξης μας, από τι αποτελούνται (ρόδες, παράθυρα, τιμόνι κτλ. ) και κάθε παιδί ζωγράφισε με το δικό του μοναδικό τρόπο ένα αμαξάκι. Οι δημιουργίες τους στόλισαν το εσωτερικό της Παραμυθοχώρας και η αναγνώρισή τους από τα ίδια τα παιδιά, τονώνει καθημερινά την αυτοπεποίθηση και την ικανοποίησή τους για το «δημιούργημά» τους.

1

Κατασκευάσαμε όμως και τα δικά μας αυτοκίνητα από απλά αναλώσιμα υλικά. Κάθε παιδί, χρωμάτισε ρολό από χαρτί, με πινέλα και τέμπερες και κόλλησαν τις ρόδες (καπάκια) στα αυτοκινητάκια τους (ανάπτυξη λεπτής κινητικότητας).  Για να τα ξεχωρίζουν μάλιστα,  κόλλησαν πάνω τους αριθμούς, μετατρέποντάς τα σε αγωνιστικά.

2

Αφού αυτοκίνητο=ταχύτητα=αγώνας δρόμου, οργανώσαμε έναν αγώνα δρόμου, με συμμετέχοντες τα ίδια τα παιδιά, σε χάρτινη πίστα που έφτιαξε η παιδαγωγός μας.  Η συμμετοχή, η αγωνία, η χαρά, ήταν τόσο μεγάλη, που ζητούσαν επίμονα και τις επόμενες ημέρες να παίξουμε το παιχνίδι.

3

Μετά το παιχνίδι η παιδαγωγός διάβασε στα παιδιά ένα ηλεκτρονικό παραμύθι «Ο Σταμάτης και ο Γρηγόρης».  Άκουγαν διάφορους γνώριμους ήχους από την καθημερινότητα τους, π.χ. πόρτα που κλείνει, κόρνα αμαξιού κ.α. και καλούνταν από την παιδαγωγό να τους αναγνωρίσουν. Οι ήχοι αυτοί είναι γνώριμοι στα παιδιά, καθώς τους «βιώνουν» στην  καθημερινότητά τους.

4

  Επόμενη δραστηριότητα: ομαδική δουλειά! Φτιάξαμε όλοι μαζί έναν μεγάλο χάρτινο δρόμο, με λωρίδα αυτοκινήτων, διάβαση πεζών, φανάρια, συζητήσαμε για τη στάση που πρέπει να κρατάμε ως οδηγοί σε κάθε χρώμα (πράσινο, πορτοκαλί, κόκκινο).

Το κάναμε και βιωματικό παιχνίδι: ένα παιδί έγινε οδηγός, ένα τροχονόμος και τα υπόλοιπα πεζοί. Οι ρόλοι εναλλάσσονταν και τα παιδιά καταλάβαιναν όλο και περισσότερο τους κανόνες της οδήγησης, της συμπεριφοράς των πεζών και των οδηγών στο δρόμο και την μεγάλη προσοχή που απαιτείται εξίσου από όλους.

5

Κάναμε το παιχνίδι…. πραγματικότητα.  Μπήκαμε στο μόνο αυτοκίνητο που μας χωράει όλους, το σχολικό μας δηλαδή, που τα παιδιά το εξερεύνησαν, πάτησαν την κόρνα, φόρεσαν τις ζώνες τους και κάναμε μια «μικρή βόλτα» με τη φαντασία μας, με στάσεις που ανακοίνωνε κάθε φορά ο οδηγός του σχολικού.

Και τέλος bowlingΈνα παιχνίδι από τα πολύ αγαπημένα στα παιδιά, για να ασκήσουμε την κινητικότητα, την τήρηση κανόνων, την υπομονή της «αναμονής».

6

Υπεύθυνη της Ομάδας:

                                                                                   Δάφνη Θωμαΐδη