Γιατί… «Όταν τα πινέλα τα κρατάνε μικρά χέρια,

τότε γίνονται μεγάλα έργα»!

Η γνωριμία μας με κλασικούς-αξιόλογους ζωγράφους και η ενασχόλησή μας με την τέχνη της ζωγραφικής, στάθηκε η αφορμή για να εκδηλώσουν, οι μικρές μας Ηλιαχτίδες, την επιθυμία να οργανώσουν μία έκθεση ζωγραφικής με θέμα: «Πολύχρωμες διαδρομές ανάμεσα στους μεγάλους Ζωγράφους και τη Ζωγραφική».

Η γνωριμία μας με κλασικούς-αξιόλογους ζωγράφους και η ενασχόλησή μας με την τέχνη της ζωγραφικής, στάθηκε η αφορμή, για να εκδηλώσουν, οι μικρές μας Ηλιαχτίδες, την επιθυμία να οργανώσουν μία έκθεση ζωγραφικής με θέμα: «Πολύχρωμες διαδρομές ανάμεσα στους μεγάλους Ζωγράφους και τη Ζωγραφική».

Ο ενθουσιασμός για την οργάνωση και την προετοιμασία της έκθεσής μας, ήταν έντονος και η αίσθηση ευθύνης για να κυλήσουν όλα ομαλά και υπέροχα πολύ μεγάλη! Θέλαμε οι γονείς μας να μην πιστεύουν στα μάτια τους για ό,τι έβλεπαν!! Σαν πραγματικοί «ντεντέκτιβ της τέχνης», φτιάξαμε τα καρτελάκια μας, συζητήσαμε για τους κανόνες που θα έπρεπε να τηρηθούν και βέβαια χωρίς «κάρτα εισόδου», αριθμημένες παρακαλώ, δεν θα μπορούσε κανείς να περάσει!

 2

Όλα ήταν έτοιμα και η τάξη μας διαμορφώθηκε σε μία έκθεση Ζωγραφικής, με μεγάλο μεράκι! Ο πίνακας του Χουάν Μιρό «: «Φιγούρα μπροστά από τον κόκκινο ήλιο»», διακόσμησε ένα μεγάλο χώρο της τάξης μας,

3

όπως και του Wassily Kandinsky, που εμπνευσμένοι από τους ομόκεντρους κύκλους, τους  διαφοροποιήσαμε και δώσαμε τους δικούς μας τίτλους.

4

Ο Leonardo Da Vinci, το χαμόγελο της Μόνα Λίζα και η ενσυναίσθηση, είχαν ιδιαίτερη σημασία για εμάς!

Η JOCONDA μας, σχεδιάστηκε με νέα δεδομένα.Τα κορίτσια μας αναλαμβάνουν το ρόλο της Μόνα Λίζα και τα αγόρια μας του Leonardo Da Vinci. Ακολουθεί διάλογος μεταξύ τους, η Μόνα Λίζα εξηγεί στο ζωγράφο τι δεν την άρεσε στον πίνακα και εστιάζει στις καινούριες αλλαγές που επιθυμεί!

Τα αποτελέσματα και οι προσωπογραφίες μας ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ!

 5

Ο Πάμπλο Πικάσο ήταν ένας ακόμα ζωγράφος, που κατείχε κυρίαρχη θέση στην έκθεσή μας! Χαρακτηριστικός ήταν ο πίνακάς του με τα δύο πρόσωπα.Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν τόσο πολύ, που αμέσως εξέφρασαν την επιθυμία να τον ζωγραφίσουν.

6

 Τα παιδιά, παρατηρώντας περισσότερο το en face τους, έλεγαν τι ήθελαν να πουν στον εαυτό τους, δημιουργώντας ένα  πίνακα ψυχοσυναισθηματικής φύσεως..Ομολογουμένως, όλα όσα καταγράψαμε, ήταν ιδιαίτερα εύστοχα!

7

O Vincent Van Gogh και η «έναστρη νύχτα», μας εντυπωσίασε ιδιαίτερα και μας γέμισε αυτοπεποίθηση και ενθουσιασμό, για να φτάσουμε στο καλύτερο αποτέλεσμα! Τα μικρά μας δάχτυλα, μας βοήθησαν να κάνουμε καμπύλες και να απεικονίσουμε «την κίνηση» του ουρανού!

 8

Τέλος, δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι αυτοσχέδιες δημιουργίες των μικρών μας «Ηλιαχτίδων», με την τεχνική της χαρτοδιπλοκοπτικής σε τυχαία σχήματα!

Το αποτυπώσαμε στο χαρτί, ζωγραφίσαμε μαύρο το φόντο και δώσαμε και τίτλο!!

9

Η μεγάλη στιγμή έφτασε!

Περιμένουμε στην υποδοχή να μοιράσουμε τις κάρτες εισόδου με μεγάλη ανυπομονησία!

10

Ξεκινήσαμε με ιδιαίτερη χαρά, τραγουδώντας, το αυτοδημιούργητο τραγούδι μας!

11

Αμέσως μετά, ενημερώθηκαν οι γονείς με καρτέλες για τους «κανόνες της έκθεσης» και ήταν έτοιμοι να περιηγηθούν στα έργα μας!! Οι ντεντέκτιβ ήταν στη διάθεσή τους για οποιαδήποτε διευκρίνιση!

12

 13

Αμέσως μετά, ξεκινάει το «Παιχνίδι Γνώσεων»!!

Ποιος ξέρει να απαντήσει σωστά; Κάνουμε την ερώτηση και επιλέγουμε τυχαία έναν αριθμό! Όποιος έχει τον αριθμό που ακούγεται στην κάρτα εισόδου του, καλείται να μας απαντήσει!

Μεγάλη αμηχανία.. Ανεξάντλητο γέλιο.. Μεγάλη υπερηφάνεια για τις λάθος απαντήσεις των γονέων!!!

14

Αγαπημένος πίνακας ψηφίστηκε απ’ όλες τις μικρές «Ηλιαχτίδες» η «Έναστρη Νύχτα». Είπαμε να αχοληθούμε, λοιπόν, με τις κυκλικές πορείες, τους κύκλους της ζωής, να δώσουμε την ευκαιρία στους γονείς να έρθουν για λίγη ώρα πιο κοντά με τα παιδιά  και να παίξουνε ΜΑΖΙ!

Με τη βοήθεια της συνεργάτιδάς μας και υπεύθυνης θεατρικού παιχνιδιού, κ. Δέσποινας Μαραγκουδάκη, εμφανίστηκε ένα μπλεγμένο σκοινί,

που ήταν αναγκαίο να ξεδιπλωθεί ΜΑΖΙ με τα παιδιά σχηματίζοντας κυκλικές πορείες.

15

Αφού δημιουργήσαμε μία συγκινησιακή ατμόσφαιρα, γεμάτη αγάπη και συναισθήματα, κάναμε σκέψεις τί μπορεί να μας θυμίζει αυτό το σχήμα… όμως κάπου μέσα στη νύχτα τα ΑΣΤΕΡΙΑ τους, χάθηκαν…

Θα καταφέρουν να τα αναγνωρίσουν και να τα φέρουν πάλι κοντά τους;

 16

Κλείνουμε τα μάτια των γονέων, τους καθοδηγούμε μπροστά από διάφορα «αστέρια»και προσπαθούν να τα αναγνωρίσουν με την αφή και τη μυρωδιά!

Τέλος, δημιουργούμε τη «δική μας» ΕΝΑΣΤΡΗ ΝΥΧΤΑ, προσπαθώντας να ενωθούν οι πορείες μας.. σχεδιάζουμε μέχρι εκεί που θα φτάσει η μπογιά στο πινέλο μας!

17

Δεν θα μπορούσαμε, βέβαια, να μην αφήσουμε μικροί-μεγάλοι ένα μήνυμα για αυτήν την τόσο ξεχωριστή νύχτα!

 18

19

Το κέρασμα μας… Σοκολατάκια joconda! Γιατί κάθε ωραίο κλείσιμο, έχει και μια γλυκιά ανάμνηση!

20